ΤΑ ΜΟΥΣΤΑΚΙΑ
Θαμάζω κάθε αρματωλό, θαμάζω κάθε κλέφτη,
θαμάζω και τον Κωνσταντή με τα τρανά μουστάκια,
που τάχει από δεξιά ζερβά, κανένα δεν του πέφτει,
σα δυό λατσούδια απλούτερα, σα δυό παχιά ρουπάκια.
-Κακάβα μ', τα μουστάκια σου να τα χαρείς και νά 'σαι,
δέστα με ράμμα πίσω σου, γιατί πετιούνται πέρα,
μη σ' αμποδάν στον ύπνο σου τη νύχτα που κοιμάσαι,
μη σ' αμποδάν στο διάβα σου, σαν περπατείς τη μέρα.
Γιάννης Α. Σαντάρμης.
 | ||
Ο Κων. Κακαβας δεξια, μαθητης.
 |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου